70 percent

Ayon sa Pulse Asia survey, 70 plus percent daw ng mga kabataan ay di sasama sa mga rally kontra GMA. Tatlong dahilan yung binigay, una mas kailangang magtrabaho, pangalawa kailangang mag-aral at pangatlo mas marami pang mas makabuluhan bagay na pwedeng gawen kesa mag-rally.

Walang oposisyon sa naunang dalawang dahilan. Sa hirap ng buhay, talagang malaking bagay o kabawasan ang isang araw na pag-absent sa trabaho. Above average o minimum, sayang pa din yung kikitain sa isang araw. Wala namang bayad sa rally, gagastos ka pa kase magugutum ka at mauuhaw.

Mahirap din ang isang araw na pag-absent. Bagamat may reserbasyon ako sa dahilang ito, tatanggapin ko naman.

Totoong marami sa mga estudyante ang umaabsent basta lang sumpungin ng katamaran, meron pa din naman talaga na adik pumasok sa eskwela.

Iniisip lang nila yung kinabukasan nila.

Yung pangatlo ang puzzle. Hehe. Mahirap ispelengin. Parang yung longest word sa Text Twist.

Kase naman, anu ba talaga yung makabuluhan para sa kabataan sa ngayun?

Yung mas may kabuluhan pa kesa paghahanap ng katotohanan at pagpapanagot sa mga umatraso sa mga mamamayan.

Sandamukal yung nagpunta sa Lovapalooza, punong puno yung mga kompyuteran sa morayta ng mga naglalaro ng DOTA, siksikan sa Megatrade Hall ng Megamall nung Toy Con last year, at malamang mapuno ang Araneta sa concert ng Incubus na 500 pesos ang pinakamurang tiket.

Baka mas may kabuluhan pa yun kaya mas maraming kabataan yung nagpunta/magpupunta dun.

Baka nga.

Dun sa survey, may 20 plus percent naman sa sumama, sumasama, sasama sa mga rally/ activities kontra katiwalian ng pamahalaan.

Sila din iniisip lang nila yung kinabukasan nila, sila din concern sa mga pangangailangan ng pamilya nila.

Kaliwa’t kanan ang mga anomalya, karahasan ng pamahaalaan sa kanyang mamayan.

Maraming tao ang nag-aalay ng buhay at kabuhayan para sa paghahanap ng katotohanan- madamot ka ba talaga sa panahon o ang lahat ng ito ay wala lang talagang kabuluhan?

where are the filipino youth?

sa isang pinapakalat na email. tinuran ni harvey keh na
di lang sa mga rally pinapakita ng mga kabataan ang
kanilang pakikisangkot. marami raw paraan bukod sa pagbuhos
sa lansangan, pagsigaw ng mga panawagan.
sasangayon ako sa kanya na sandamukal ang mga paraan.
pero yung sandamukal na paraan na yun ay ituturing lang
ng gobyerno na gawa lang ng iilan kung hindi ito makikita
ng pisikal.

oo nga pede kang magblog tunkol sa pagkaimbyerna mo kay gloria.
gumawa ng painting. magkalat ng hate mails laban sa admin.
magforward ng mga texts, pero kung di ka naman
makikita ng pisikal, ituturing ka lang na silent majority.
o baka sabihin na nasa propaganda arm ka lang ng oposisyon.
o sabihin na ilang tao lang naman yan na gumagamit ng
maraming identity para masabing madami.

creative ang kabataan. ipapakita niya sa iba’t ibang paraan
ang pagnanais niya sa mabuting pamamahala. kailangan niyang
lumabas, sabi nga “and be counted”.

kung alam niyang tama ang kanyang ginagawa-
wala siyang dapat ikatakot,
walang dapat ikahiya

Wanted Cyrus Baguio: Dead or Alive

Masarap na sana ang lahat kung di nai-shoot ni Cyrus Baguio yung lay-up.