lelat

Ang mga nakakatawang pangyayari ay madalas mangyari pag umuulan. Amen.

Gusto kong sisihin ang taas ng akyatan ng jip sa pagkakaiwan ng aking tsinelas habang papasakay. Kagabi iyon, mejo umuulan.

For ilang segundo, para lang akong normal na nakasabit sa jip. Pero ang totoo, akma akong sasakay pero dahel naiwan nga ang isang piraso ng tsinelas akma din akong bababa. Ilang metro din ang ginapang ng jip bago tuluyang huminto.

Sa dilim ay pilit kong hinanap ang tsinelas. Kulay brown ito kaya extra challenge. Kinokundisyon ko na ang sarili kong uuwi ako ng isa ang tsinelas o tulad ng kwento ni Rizal ay iiwanan ko na din ang isa para pag may nakapulot di naman sha kawawa.

Iniisip ko na din ang iisipin ng mga makakita sa akin sa jip o ang sasabihin ko pagdating sa bahay.

Iniisip ko din kung ganu kalambot ang tsinelas na iyon.

At ang sasabihin ng may-ari niyon.

6 thoughts on “lelat

Mag-iwan ng Tugon

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Palitan )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Palitan )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Palitan )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Palitan )

Connecting to %s