rot tom

Nagkabeke ka na ba?

Tanong yun ni Mithi habang isinasara ko ang gripo. Papalayo naman noon si Harvey na ilang minuto lang ay ideneklara sa aming may beke.

Nakakahawa ang beke.

Hindi na ako nag-isip o nagflashback. With all certainty, sinabi ko, “Oo, nagkabeke na ako.”

Kaya nung ipaalala niya sa akin na hinalikan nga pala ako ni Harvey sa pisngi (dahil sa pakana niyang susuklian ng sampung piso kung gagawin niya iyon) keber ako.

Ang totoo niyan, napaisip ako dun.

Hindi dahil natatakot akong mahawa.

Naisip ko na, “Oo, nga pala nagkebeke na ako, at nagkabulutong na din at allergy at trangkaso at marami pang sakit na inihiga ko lang at ininom ko ng maraming tubig.”

Marami na akong naging sakit, kewl.

Naisip ko din na nakainom na pala ako ng iba’t ibang uri ng gamot, na natusok na ako ng iba’t ibang sizes ng syringe, naresetahan na ng iba’t ibang dr at nakapagsuot na ng gown ng mga pasyente.

May peklat din ako sa ulo na dulot ng sugat na gumaling na hindi nagamot.

Nabubog na din ako sa tennis court sa Lagro na nagbigay sa kanan kong paa ng one and a half inches na hiwa na hinugasan ko lang sa poso.

Naransan ko na din ang di makahinga.

Magdilim ang paningin habang nasa piling ng mga nagbibingo. Ubuhin ng dire-diretso sa bus. Maimpesyon ang pimple. Mabalian ng buto dahel sa pagkahulog sa lambaras.

Naisugod na din ang sa ospital, sa parehong kwarto kung saan isinugod din sa Maningning Miclat.

Naiburol na din ako sa ospital overnight. Actually, na-confine, sinabi ko lang na naiburol kasi excited ako sa idea na ibinuburol ako.

Para kasing mini-burol, dalaw ng mga kamag-anak at kaibigan, magkukwentuhan sila habang walang energy kang nakahiga sa kama.

Ang topic nila, kung gaano ka pa kasigla nung huli ka nilang makita.

Pag na-confine ka, may idea ka na kung ano ang mangyayari pag namatay ka at ibinurol.

Nga pala, nung wednesday nagtrabaho ako gamit ang isang mata at may takip na bimpo ang ilong habang nakadiin sa pisngi ko ang kaliwa kong kamay.

Absent naman ako kahapon. Maghapon lang akong nakaburol.

Isang malungkot na araw na naiburol na walang dumalaw.

Oo nga pala Mithi, di ba sabi mo di ka pa nagkakabeke?

Well, yung pisnging hinalikan ni Harvey ay ang pareho ding pisngi na hinalikan mo ng maraming beses.

Bleh.

One thought on “rot tom

  1. >>Naisugod na din ang sa ospital, sa parehong kwarto kung saan isinugod din sa Maningning Miclat.<>Naiburol na din ako sa ospital overnight. Actually, na-confine, sinabi ko lang na naiburol kasi excited ako sa idea na ibinuburol ako.<<

    anu ba.. ikaw rin?

Mag-iwan ng Tugon

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Palitan )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Palitan )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Palitan )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Palitan )

Connecting to %s